تشخیص اختلالات رفتاری از بیماری های جسمی در حیوانات

علائمی که بیشتر نشانه ی اختلالات رفتاری است
در سگ ها و گربه ها، اضطراب عامل عمده و غالب برای اختلالات رفتاری است که می تواند بعنوان یک خصوصیت مهم برای تمایز مشکلات رفتاری از بیماریهای جسمی مورد استفاده قرار گیرد.  اضطراب را می توان ترسی واقعی یا خیالی از وجود خطری در آینده تعریف کرد. پیش بینی تهدید واقعی طبیعی است. 

 

 

اضطراب زمانی به یک بیماری یا اختلال تبدیل می شود که حیوان در شرایط اضطراب دائم قرار بگیرد یا احساس خطرش واقعی نباشد. اختلالات اضطرابی در سگ ها و گربه ها با افزایش واکنش (برانگیختگی) و احتیاط بیش از حد شناخته می شود.  یک سگ یا گربه مضطرب/برانگیخته بیشتر وقتش را به واکنش به محیط یا مراقبت از اطرافش اختصاص می دهد (یعنی حتی وقتی بسیار خسته است هم نمی تواند استراحت کند و آرام باشد). چنین حیوانی خیلی آسانتر نسبت به صداهای معمول و روزانه واکنش وحشت زده نشان میدهد و در شرایط خاص موهای بدنش را سریعتر و بیشتر از معمول سیخ می کند. 

مردم معمولا چنین سگ یا گربه ای را حواس پرت توصیف می کنند (مثلا می گویند انگار صدای ما را موقعی که صدایش می کنیم نمی شنود چون روی چیز دیگری تمرکز کرده است).  همچنین آنها بعد از بروز یک اتفاق ناخوشایند یا رفتار نامناسب، به زمان بیشتری نیاز دارند تا به رفتار طبیعی خود بازگردند. 

سگ و گربه های مضطرب سازش پذیری کمی نسبت به تغییر دارند و بنابراین هر تغییر در زندگی روزانه و محیط اطرافشان می تواند اضطرابشان را بدتر کند. گاهی اوقات بنظر میرسد آنها نمی توانند بین خطر واقعی و خیالی تفاوتی قائل شوند،  بنابراین هر چیزی برای آنها خطرناک محسوب می شود. دقت شما در تشخیص چنین علائمی و توصیف آنها به دامپزشکتان می تواند در تعیین ماهیت دقیق وضعیت حیوان بسیار سودمند باشد.

 


علائمی که هم با مشکلات پزشکی و هم با اختلالات رفتاری سازگاری دارند

علائم رفتاری (روانی) و جسمی (بیماریهای داخلی) می توانند با هم همپوشانی داشته باشند.  بروز رفتارهایی مثل لیسیدن مکرر لب ها، له له زدن، راه رفتن دائم، لرزش، رفتار تهاجمی، رفتار خشونت آمیز، پنهان شدن و سروصدا کردن می تواند در حیوانات مضطرب دیده شود اما چنین علائمی می تواند در حیوانی با یک بیماری داخلی یا حیوانی که درد می کشد هم بروز پیدا کند. از بین رفتن برخی رفتارها مثل بازیگوشی، ارتباطات اجتماعی و تمیز کردن بدن هم می تواند هم در حیوانات مضطرب و هم در حیوانات بیمار دیده شود.  بنابراین مهم است که بین اختلالات رفتاری و مشکلات ناشی از درد و بیماری تمایز صورت گیرد چرا که درمان و میزان موفقیت در اصلاح هر یک از موارد به تشخیص عامل اصلی بستگی دارد.


سن شروع بروز علائم

اختلالات رفتاری عموما در حیوانات جوان  (6 تا 8 ماهه) مشاهده می شود، هر چند که استثناء هایی هم وجود دارد. ترس از رعد و برق و یا ترقه می تواند در سنین بالاتر بروز یابد. علائم اضطراب در توله سگ ها از حدود 2 تا 4 ماهگی قابل تشخیص است.  ظهور علائم ناگهانی رفتارهای جدید (بلعیدن مواد غیر خوراکی، خشونت، رفتارهای اضطرابی و . . . ) بخصوص در سنین میانسالی یا بالاتر، معمولا نشانه ای از یک بیماری جسمی است. مشاهده ی شما بعنوان صاحب حیوان نقش مهمی در تشخیص صحیح مشکل حیوان دارد.


قدم های بعدی که باید در صورت بروز رفتارهای متفاوت حیوانتان بردارید

ایده آل اینست که عامل اصلی تغییر رفتار شناخته شود تا طرح درمانی مناسب تعیین گردد. فیلم برداری از رفتار حیوان فوق العاده ارزشمند است بنابراین وقتی امکانش را داشته باشد حتما این کار را انجام دهید.  رفتار و علائمی که در این فیلم ها وجود دارد به دامپزشک شما در درخواست  آزمایشات لازم بمنظور رسیدن به تشخیص انواع مشکلات از قبیل اختلالات عصبی، گوارشی، پوستی یا ادراری کمک می کند یا می تواند نشان دهد که آیا اینها نوعی از اختلالات رفتاری هستند یا نه. ثبت روزانه و مداوم رفتارهای ناخوشایند حیوان هم توصیه می شود. اطلاعات مهمی که میتواند ثبت شود شامل زبان بدن، وضعیت چهره، مدت زمان رفتار و تعداد تکرار آن رفتار است. 

 
3,441تعداد نمایش:
1397/08/01تاریخ:
نویسنده: Dr. A. K.Goudarzi
منبع: text book of small animal internal medicine 8e

اخبار مرتبط

 پنج پرسش مهمی که باید درباره ی حیوان چاق خود بپرسید

پنج پرسش مهمی که باید درباره ی حیوان چاق خود بپرسید



برای من بسیار ناراحت کننده است که به شما بگویم ظرف این 19 سالی که کار دامپزشکی می کنم، با حیوانات خانگی چاق زیادی سروکار داشته ام.  دلیل عمده ی آن هم این است که سگ ها و گربه ها عموما در حال چاق تر شدن هستند. بهمین سادگی!!
در سال 2013،  انجمن پیشگیری از چاقی حیوانات خانگی، طی هفتمین مطالعه سالیانه ی خود اعلام کرد که حدود 53 درصد سگ ها و 58 درصد گربه ها در ایالات متحده اضافه وزن دارند که معادل حدودا 90 میلیون حیوان خانگی میشود.  متاسفانه ما در ایران آمار دقیقی در این خصوص نداریم.  حیواناتی که اضافه وزن دارند مستعد ابتلا به اختلالات مهمی مثل دیابت، آرتریت (ورم مفاصل)، پرفشاری خون و سرطان هستند.  
 پنج قاتل خاموش گربه ها

پنج قاتل خاموش گربه ها


هنگامی که صحبت از مراقبت و سلامتی گربه شماست، من چند توصیه ی ساده برای شما دارم:

• محیط امنی برای او فراهم کنید (اجازه ندهید از محیط آپارتمان خارج شود)
• غذای با کیفیت بالا به او بدهید (بطور مثال غذاهای مخصوص گربه با پروتئین تهیه شده از گوشت)
• به طب پیشگیری او اهمیت بدهید (معاینات منظم سالیانه، تست های آزمایشگاهی و واکسیناسیون)
• امکان فعالیت بدنی زیاد برای او فراهم کنید

آنچه باید از بیماری لوسمی گربه ها (FeLV) بدانید

آنچه باید از بیماری لوسمی گربه ها (FeLV) بدانید



ویروس لوسمی گربه (FeLV  ) یکی از شایع ترین بیماری های عفونی در گربه ها است. خوشبختانه، شیوع FeLV در گربه‌ها در 25 سال گذشته از زمان ایجاد یک واکسن مؤثر و  آزمایش های دقیق کاهش یافته است.
 

این ویروس در بزاق، ترشحات بینی، ادرار، مدفوع و شیر گربه‌های آلوده دفع می‌شود. انتقال ویروس از گربه به گربه ممکن است از زخم گاز گرفتگی و (به ندرت) از طریق استفاده مشترک از محل دفع و ظروف تغذیه رخ دهد. انتقال همچنین می تواند از یک گربه مادر آلوده به بچه گربه ها قبل از تولد و یا در هنگام شیردهی انجام شود. FeLV مدت زیادی در خارج از بدن گربه زنده نمی ماند، احتمالاً کمتر از چند ساعت در شرایط عادی خانه.
 (. . . ادامه)
از ایدز گربه ها (FIV) چه می دانید؟

از ایدز گربه ها (FIV) چه می دانید؟


feline immunodeficiency virus (FIV)

 
ویروس نقص ایمنی گربه FIV  یک ویروس خاص در خانواده گربه هاست. این بیماری شبیه HIV  ویروس نقص ایمنی انسانی، عامل بیماری ایدز است که به سیستم ایمنی حمله می کند و آن را ضعیف می کند و هیچ درمانی ندارد. FIV اولین بار در اواسط دهه 1980 شناخته شد و در گربه های سراسر جهان یافت شد. با این حال تنها 1-5٪ از گربه ها شواهدی از ویروس را نشان می دهند. 

در گربه های آلوده، FIV به سیستم ایمنی حمله می کند و گربه را در برابر بسیاری از عفونت های دیگر آسیب پذیر می کند. البته گربه‌های آلوده به FIV ممکن است برای سال‌ها عادی به نظر برسند، اما در نهایت از نقص ایمنی رنج می‌برند، و به باکتری‌ها، ویروس‌ها، تک یاخته‌ها و قارچ‌های معمولی که در محیط روزمره یافت می‌شوند اجازه می‌دهد تا به طور بالقوه باعث بیماری‌های شدید شوند. 
اگرچه هیچ درمانی برای FIV وجود ندارد، مطالعات اخیر نشان می‌دهد که گربه‌های مبتلا به FIV معمولاً طول عمر متوسطی دارند، البته تا زمانی که به ویروس لوسمی گربه‌سانان آلوده نباشند.

ادامه . . .